حسنات العبد » « 1 » . « آتش سريع‌تر در سوزاندن و فانى كردن چيزِ خشك نيست از غيبت در افناى حسنات بنده » . وَ عَنِ النَّبيّ صلّى اللَّه عليه وآله : « يؤتى بأحد يوم القيامة فيوقف بين يدي الرب عز و جل و يدافع إليه كتابه ، فلا يرى حسناته فيه . فيقول : إلهي ، ليس هذا كتابي لا أرى فيه حسناتي . فيقال له : إن ربك لا يضل و لا ينسى ، ذهب عملك باغتياب الناس . ثم ، يؤتى به آخر و يدافع إليه كتابه ، فيرى فيه طاعات كثيرة . فيقول : إلهي ، ما هذا كتابي ، فإني ما عملت هذه الطاعات . فيقال له : إن فلانا اغتابك فدفع حسناته إليك . . . » « 2 » إلى آخره . « از رسول اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله - حديث شده كه آورده شود روز قيامت يك نفرى در پيشگاه حق ، نگاه داشته شود و كتابش به او داده شود . پس حسنات خود را در آن نبيند . گويد : " خداوندا ، اين كتاب من نيست ! نمىبينم در اين حسنات خود را . " به او گفته شود : " همانا پروردگار تو گمراه نيست و نسيان نكند ؛ از بين رفت عمل تو به واسطهء غيبت كردن از مردم . " پس از آن ، ديگرى آورده شود و داده شود به او كتابش . پس در آن طاعت‌هاى بسيارى ببيند . بگويد : " بارالها ، اين كتاب من نيست ، زيرا كه من اين طاعات را نكردم ! " گفته شود به او " فلانى غيبت تو كرده ، پس داده شد حسنات او به تو " » . وَعَنِ النَّبيِّ ، صلّى اللَّه عليه وآله : « أدنى الكفر أن يسمع الرجل من أخيه كلمة فيحفظها عليه يريد أن يفضحه بها ، اولئك لا خلاق لهم » « 3 » . از پيغمبر - صلّى اللَّه عليه و آله - منقول است كه « اوّل مرتبهء كفر آن است كه شخص بشنود از برادر خود كلمه [ اى ] را و حفظ كند آن را و بخواهد مفتضح كند او را به واسطهء آن كلمه . براى چنين اشخاص نصيب و بهره‌اى نيست » .

--> ( 1 ) - إحياء علوم الدين ، ج 3 ، ص 217 ؛ المصنّفات الأربعة ، كشف الريبة ، ص 45 . ( 2 ) - جامع الأخبار ، ص 412 ، حديث 10 ( با كمى تفاوت ) ؛ المكاسب ، ضمن تراث الشيخ الأعظم ، ج 1 ، ص 317 . ( 3 ) - المصنّفات الأربعة ، كشف الريبة ، ص 91 ( با كمى تفاوت ) ؛ المكاسب ، ضمن تراث الشيخ الأعظم ، ج 1 ، ص 318 .